Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Περιμένοντας...




Περιμένω καρτερικά…
Να φανεί από εκεί που έρχεται το φως,
εκείνη η αγκαλιά που θα με βγάλει από το σκοτάδι μου.

Περιμένω με ολοφάνερη αγωνία…
Εκείνα τα χέρια,
που όταν πιάσουν τα δικά μου, θα ταιριάξουν μέσα τους.
Εκείνα τα χέρια που θα με κρατήσουν δίπλα τους.
Όχι σφικτά, όχι με δύναμη.
Με τρυφερότητα και αγάπη.
Εκείνα τα χέρια που θα τα νοιώθω σα δικά μου.
Που θα μου είναι πολύτιμα και άγια.
Που θα τα φιλώ να ξαποσταίνουν…
Που θα με χαϊδεύουν να γαληνεύω,
τις ώρες που η ψυχή μου φουρτουνιάζει!

Περιμένω με καημό…
Εκείνα τα μάτια,
Που θα δουν μέσα στα δικά μου όσα κρύβει η ψυχή μου.
Εκείνα τα μάτια,
Που η μελαγχολία και η χαρά τους,
θα είναι η θρησκεία μου, το τάμα μου, η ευχή μου.
Εκείνα τα μάτια,
που γι αυτά θα χτυπάει η καρδιά μου.

Περιμένω με ολάνθιστο πόθο,
Εκείνο το στόμα, εκείνα τα χείλη,
που θα πουν και θα ρωτήσουν λίγα,
μα θα τα ξέρουν όλα.
Εκείνα τα χείλη που θα δώσουν πνοή
στα ξεχασμένα μου όνειρα.

Περιμένω καρτερικά,
Εκείνον που δε θα θελήσει να με κάνει να πιστέψω ψέμματα.
Εκείνον που θα δει ποια είμαι.
Εκείνον που θα κερδίσει αυτό που είμαι,
και θα νοιώσει περηφάνια,
τόσο για το πολύ, όσο και για το λίγο μου.

Περιμένω καρτερικά…
Και μέχρι να ρθει, θα ερωτεύομαι…
Θα πλανιέμαι και θα ονειρεύομαι.
Με δύναμη και πάθος.
Θα πέφτω και θα σηκώνομαι,
και θα είμαι εγώ…
Κι αν δεν έρθει, δεν πειράζει…
Θα κοιμάμαι κάθε βράδυ μαζί του,
σε διαφορετικό όνειρο.
Θα κάνουμε μαζί ταξίδια στο μυαλό μου…
Και το κορμί μου θα είναι απλά μια σανίδα σωτηρίας,
κάθε πρωί που θα ξυπνώ
και θα παλεύω με τον κόσμο και με τον εαυτό μου!


Γράφτηκε από τη Mimosa Pudica, κατά κόσμο Φωτεινή, σήμερα 30-3-2015

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Στο όνειρό σου...




Επιθυμώ ένα ταξίδι,
μέσα στο μυαλό σου,
την ώρα που κοιτάς στο πουθενά και μελαγχολείς.

Θα ήθελα ένα ταξίδι μέσα στην καρδιά σου,
να την χαϊδέψω απαλά.
Να την γλυκάνω και να της πάρω κάθε πόνο.

Έστω για λίγο,
να υψωθείς στα σύννεφα,
να ξεχάσεις τα πάντα.

Ένα ταξίδι, μέσα στην ψυχή σου την ώρα που κοιμάσαι...
Να σου δώσω σε όμορφα,
όσα επιθυμείς.
Να ξυπνήσεις το πρωί και να αδράξεις τη ζωή.

Να κάνω ένα ταξίδι που ποτέ δε θα το μάθεις.
Ποτέ δεν ήμουν εκεί.

Και εγώ να πέσω για ύπνο και να σε ονειρευτώ...
Να γελάς, να αγκαλιάζεις, να μεθάς....
και ας μην είμαι εκεί...

Να ξέρω μόνο πως σου πήρα ότι σε πονάει...
για πάντα δε θα είναι,το ξέρω.
Ας είναι όμως έστω για λίγο,
όσο κρατάει ενα όνειρο...
το δικό σου.....

Γράφτηκε από τη Mimosa Pudica, κατά κόσμο Φωτεινή, στις 5-3-2015

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Κάποια βράδια




Έρχονται κάποια βράδια,
Που η κούραση δεν είναι αρκετή για να κοιμηθείς…
Έρχονται κάποια βράδια,
Που θες να μείνεις και να κοιτάς τον ουρανό…
Μα που να τον δεις…
Και μένεις να χαζεύεις το κενό…
Βλέμμα απλανές, οι σκέψεις βουίζουν..
Θέλουν κάπου να σε βγάλουν,
μα καταλήγουν στο πουθενά.

Έρχονται κάποια βράδια,
σαν το αποψινό που θέλω να σε δω…
και η μορφή σου με ξεπερνάει…
με τυλίγει, με χαϊδεύει, με αγκαλιάζει…
Και έπειτα χάνεται…
Όπως τα σύννεφα που γίνονται βροχή,
για να επιστρέψουν εκεί που ήταν…

Έρχονται κάποια βράδια,
Που το κρεβάτι είναι κρύο και αφιλόξενο,
που το σπίτι ολόκληρο δε με χωράει…
Είναι αυτά τα βράδια,
Που είναι μόνο δικά μου…

Και αγαπώ να τα μισώ!!

Γράφτηκε από τη Mimosa Pudica στις 2-3-2015